Per-Una-Corda ontstond vanuit een sterke verbondenheid met het werk van Iannis Xenakis én mijn fascinatie voor zwermmuziek, waarin individuen samensmelten tot een groter klanklichaam.

Xenakis’ benadering van muziek als klankarchitectuur — tegelijk streng en wild — is diep aanwezig in deze compositie. Fragmenten uit zijn solowerken (Mikka, Nomos Alpha, Kottos, Embellie, Theraps) keren terug als deeltjes die door de muziek circuleren. Geen citaten, maar herkenbare sporen die in een nieuwe context gaan leven.

De bezetting is bewust radicaal eenvoudig: 12 monochorden — elk met één snaar — en een strijkkwartet. Individueel is de taal basaal, maar samen ontstaat een gelaagd, collectief organisme dat voortdurend in beweging is. De spelers komen uit uiteenlopende muzikale omgevingen; hun verschillen versterken de levendigheid van het geheel.

De grafische partituur vertaalt turbulentie, spiralen en partikeldruk in visuele trajecten. De dirigent stuurt richting, snelheid en intensiteit op het moment zelf. Ruimte, akoestiek en energie van het publiek bepalen mee hoe het klankveld zich ontvouwt. Geen uitvoering klinkt twee keer hetzelfde.

De live-opname in het M HKA paste perfect: hedendaagse kunst, pure architecturale lijnen, en een ruimte die meebouwt aan het geluid.

The piece was performed by the Champ d’Action Monochord Ensemble: the string quartet and participants of the workshop Making the Monochord!

  • Titel: A Per Una Corda – 4’46”
  • Instrument: Violin
  • Uitvoerende: Takao Hyakutome